vrijdag 30 januari 2009
donderdag 29 januari 2009
Dichter des Vaderlands - Ramsey Nasr
ik wou dat ik twee burgers was
(dan kon ik samenleven)
------------------------------
en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend van liefde waren wij
wij loken de ogen voor de ander
en wij hielden van boetedoen
vroeg iemand hoe het met ons ging
dan zeiden we naar waarheid
we schamen ons kapot, meneer
wij waren er heilig van overtuigd
dat wij ooit onze bloedeigen heer
zelf met gesels ineengeslagen
en op eigen houtje gekruisigd hadden
de apocalyps stond bij voorbaat
als straf op ons netvlies gebrand
en wat is er gebeurd in die paar eeuwen
dat wij even de andere kant opkeken?
ik wilde u graag een vaderland tonen
vormvast, zuiver en met volgehouden metaforen
een gedicht kneden over ons, maar toen ik begon
moest ik toezien hoe hier het ene volk
het andere spontaan begon te vagen
als twee onverenigbare republieken
hoe kwamen wij zo snel van nietig tot lomp
van weerschijn tot alomaanwezige schreeuwhomp?
hoe kon uit zuinige rupsen dit hummervolk opstaan?
ze zeggen: omdat god verdween - onze vader
had besloten nog wat onzichtbaarder te worden
dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet
weg was god
en in dit stilleven met grote afwezige
stonden nu de verbijsterde nederlanden
hun monden nog vol van vergankelijkheid
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen
al hun ijdelheid was ijdelheid gebleken
al hun schijn, hun gekoesterde slijk, heel dit spiegelpaleis
dat men ooit voor oneindigheid hield
werd nu voorgoed onbewoonbaar verklaard
je hoorde de rijp op hun zielen kraken
en uit dat gat – daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity
als bij toverslag kwamen wij tevoorschijn
bungeejumpend, met oranje opblaashamers
gillend en krijsend en antidepressief
of zwijgend voor een breezer gegangbangd
welkom in nederland vakantieland
ja dat krijg je ervan, dit volk houdt men over
wanneer je de schuld uit ons lijf ramt
we vullen de holte met glimmende leegte
tussen psalmenzangers en pillenslikkers
tussen het goud en het blingbling
vond ik een land dat werd opgeheven
dit land is de wraak van de voorvaderen
als een beeldenstorm razen zij in ons voort
maar het bestaat – zoals ook het verband
tussen kinderstring en boerka bestaat
tussen karnemelk en comazuipen: hol en bol
schuiven wij onze eeuwen ineen
elkaar opheffen is onze kracht
wij streven van nature naar leegte
zoals een cycloop naar diepte snakt
ziet u, een vaderland wilde ik u tonen
niet deze woestijn van oneindige vrijheid
maar hier wonen wij, en hoe mooi zou het zijn
als iemand ooit als een tweedehands godheid
rijm voor rijm een land zou bouwen
voor dit volk dat zijn volk mist
hier, in de open kuil van onze ziel
juist hier zou iets groots kunnen worden verricht
laat ons beginnen met een gedicht
(dan kon ik samenleven)
------------------------------
en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend van liefde waren wij
wij loken de ogen voor de ander
en wij hielden van boetedoen
vroeg iemand hoe het met ons ging
dan zeiden we naar waarheid
we schamen ons kapot, meneer
wij waren er heilig van overtuigd
dat wij ooit onze bloedeigen heer
zelf met gesels ineengeslagen
en op eigen houtje gekruisigd hadden
de apocalyps stond bij voorbaat
als straf op ons netvlies gebrand
en wat is er gebeurd in die paar eeuwen
dat wij even de andere kant opkeken?
ik wilde u graag een vaderland tonen
vormvast, zuiver en met volgehouden metaforen
een gedicht kneden over ons, maar toen ik begon
moest ik toezien hoe hier het ene volk
het andere spontaan begon te vagen
als twee onverenigbare republieken
hoe kwamen wij zo snel van nietig tot lomp
van weerschijn tot alomaanwezige schreeuwhomp?
hoe kon uit zuinige rupsen dit hummervolk opstaan?
ze zeggen: omdat god verdween - onze vader
had besloten nog wat onzichtbaarder te worden
dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet
weg was god
en in dit stilleven met grote afwezige
stonden nu de verbijsterde nederlanden
hun monden nog vol van vergankelijkheid
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen
al hun ijdelheid was ijdelheid gebleken
al hun schijn, hun gekoesterde slijk, heel dit spiegelpaleis
dat men ooit voor oneindigheid hield
werd nu voorgoed onbewoonbaar verklaard
je hoorde de rijp op hun zielen kraken
en uit dat gat – daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity
als bij toverslag kwamen wij tevoorschijn
bungeejumpend, met oranje opblaashamers
gillend en krijsend en antidepressief
of zwijgend voor een breezer gegangbangd
welkom in nederland vakantieland
ja dat krijg je ervan, dit volk houdt men over
wanneer je de schuld uit ons lijf ramt
we vullen de holte met glimmende leegte
tussen psalmenzangers en pillenslikkers
tussen het goud en het blingbling
vond ik een land dat werd opgeheven
dit land is de wraak van de voorvaderen
als een beeldenstorm razen zij in ons voort
maar het bestaat – zoals ook het verband
tussen kinderstring en boerka bestaat
tussen karnemelk en comazuipen: hol en bol
schuiven wij onze eeuwen ineen
elkaar opheffen is onze kracht
wij streven van nature naar leegte
zoals een cycloop naar diepte snakt
ziet u, een vaderland wilde ik u tonen
niet deze woestijn van oneindige vrijheid
maar hier wonen wij, en hoe mooi zou het zijn
als iemand ooit als een tweedehands godheid
rijm voor rijm een land zou bouwen
voor dit volk dat zijn volk mist
hier, in de open kuil van onze ziel
juist hier zou iets groots kunnen worden verricht
laat ons beginnen met een gedicht
zondag 25 januari 2009
zaterdag 24 januari 2009
vrijdag 23 januari 2009
maandag 19 januari 2009
vrijdag 16 januari 2009
dinsdag 13 januari 2009
crowdsourcing
Op Ambtenaar 2.0 een gaaf project van burgerparticipatie bij het realiseren van een nieuwe woonwijk zie: wij bouwen een wijk
maandag 12 januari 2009
Window dictatorship & rights
kleur uw raam!
Hundertwasser; the visionary architect: “There are no evils in nature. There are only evils of man. When man thinks he has to correct nature, it is an irreparable mistake every time. A community should not consider it an honour how much spontanous vegetation it destroys; it should rather be a point of honour for every community to protect as much of its natural landscape as possible.”
zondag 11 januari 2009
zondag
gezien: in 'het kerkje' 'Servus', zigeunerorkest.
Erg mooi hoe traditionele liederen uit Roemenie, Hongarije en Transsylvanie muziek 'bezielen'.
Servus speelde ook een verzoeknummer: 'Gloomy Sunday', the Hungarian Suicide Song.
Op you tube te beluisteren in de Bilie Holiday versie..of afhankelijk van -voorkeur- in de versie van Diamanda Galas
Erg mooi hoe traditionele liederen uit Roemenie, Hongarije en Transsylvanie muziek 'bezielen'.
Servus speelde ook een verzoeknummer: 'Gloomy Sunday', the Hungarian Suicide Song.
Op you tube te beluisteren in de Bilie Holiday versie..of afhankelijk van -voorkeur- in de versie van Diamanda Galas
zaterdag 10 januari 2009
vrijdag 9 januari 2009
in de war producties - Vasim
"We willen je graag een andere keer weer naar de einder varen"
wel..deal! ciao e grazie Toni&Anthoni :-)
woensdag 7 januari 2009
dinsdag 6 januari 2009
woensdag 31 december 2008
dinsdag 30 december 2008
maandag 29 december 2008
zondag 28 december 2008
zaterdag 27 december 2008
vrijdag 26 december 2008
donderdag 25 december 2008
woensdag 24 december 2008
zondag 21 december 2008
zaterdag 20 december 2008
vrijdag 19 december 2008
opvoeding
The Raconteurs "Old Enough"
"When I was young I thought I knew
You probably think you know too
Do you? Well do you?
I was naive just like you
I thought I knew exactly what I wanted to do
Well, what's you gonna do? "
"When I was young I thought I knew
You probably think you know too
Do you? Well do you?
I was naive just like you
I thought I knew exactly what I wanted to do
Well, what's you gonna do? "
woensdag 17 december 2008
zondag 14 december 2008
zaterdag 13 december 2008
vrijdag 12 december 2008
maandag 8 december 2008
zondag 7 december 2008
THE WHITE RABBIT'S VERSES
They told me you had been to her,
And mentioned me to him;
She gave me a good character,
But said I could not swim.
He sent them word I had not gone.
(We know it to be true.)
If she should push the matter on,
What would become of you?
I gave her one, they gave him two,
You gave us three or more;
They all returned from him to you,
Though they were mine before.
If I or she should chance to be
Involved in this affair,
He trusts to you to set them free,
Exactly as we were.
My notion was that you had been
(Before she had this fit)
An obstacle that came between
Him and ourselves and it.
Don't let him know she liked them best,
For this must ever be
A secret, kept from all the rest,
Between yourself and me.
Lewis Carroll
And mentioned me to him;
She gave me a good character,
But said I could not swim.
He sent them word I had not gone.
(We know it to be true.)
If she should push the matter on,
What would become of you?
I gave her one, they gave him two,
You gave us three or more;
They all returned from him to you,
Though they were mine before.
If I or she should chance to be
Involved in this affair,
He trusts to you to set them free,
Exactly as we were.
My notion was that you had been
(Before she had this fit)
An obstacle that came between
Him and ourselves and it.
Don't let him know she liked them best,
For this must ever be
A secret, kept from all the rest,
Between yourself and me.
Lewis Carroll
vrijdag 5 december 2008
woensdag 3 december 2008
zondag 30 november 2008
zaterdag 29 november 2008
vrijdag 28 november 2008
woensdag 26 november 2008
dinsdag 25 november 2008
need a warm up
En nu naar de yoga, b e w e g e n.
Voor diegene die niet achter het beeldscherm zijn weg te slaan
kwam ik de volgende "asana"
tegen :-)
zondag 23 november 2008
vrijdag 21 november 2008
zondag 16 november 2008
" She thought it was green, not
the emerald green of Indian summer
but a green like a darkening plain,
or the shadow rivers cast.
She thought it was light, a glint
or a warning, the shine
at the papery edge
of storm clouds. The way
a voice rising and falling becomes
a premonition, a dampness
at the back of her neck. Or maybe
it was more of an imprint,
a memory of sound, some afternoon
after the circus has left town
and all that remains is a field
strewn with garbage, a music
of pasted stars and ruin.
And she thought of a color
like that, mud-green, the green
of a small sadness, shapeless
as the wind itself. And for a moment
she owned everything inside it,
the light, the field, the wind".
Silvia Curbelo
zaterdag 15 november 2008
donderdag 13 november 2008
dinsdag 11 november 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)